vrijdag 28 oktober 2011

Het begin

Begint een schrijver aan de eerste regels van zijn verhaal zonder het einde ervan te weten? Of vloeien de zinnen uit zijn pen als dwarsliggers van hetzelfde spoor, in rechte lijn naar de ontknoping? Van dit verhaal is het verloop onbekend. Als je enkele pagina's verder bladert om te kijken wat er staat, zie je dat de bladzijden nog leeg zijn. Dit verhaal groeit met elke stap die ik zet en elke minuut van mijn avontuur die voorbij glijdt. Elke zin is een mogelijke nieuwe wending.
De voorlopige hoofdrolspelers zijn - naast mezelf - de Belgische Technische Coƶperatie (BTC) en de nationale Marokkaanse watermaatschappij (ONEP). Beide organisaties werken samen om de dorpen in de regio rond Agadir aan te sluiten op het drinkwaternetwerk. Het komende jaar zal ik in hun programma meedraaien. Mensen en gezichten introduceer ik zodra ze een eerste glimp van zichzelf prijsgeven.
Dit verhaal is klaar om te beginnen. Hier komen de eerste zinnen:

Terwijl we wachtten keek ik naar de deur. In drie talen stond er geschreven:
Het leven is
zoals een boom
alleen en vrij
en zoals een bos
verbroederd
      N. Hikmet
Zo begon het, en exact zo is het leven.